ساده زندگی کنیم؛ ساده زیستی هنر است.

گاهی پیچیده صحبت می کنیم و توقع داریم دیگران علم غیب داشته باشند و بفهمند.

بجای رک و صریح بودن ، هزار مدل تو لفاف حرف می زنیم.

چنان تلخ صحبت می کنیم که قلب طرف رو از سینه اش می کنیم ، می شکنیم و تو کف دستش میذاریم، به خیال اینکه رک و راستیم.

به جای قاطعیت و صراحت ، تحکم داریم.

طوری انتقاد می کنیم که طرف سنگ کوب می کنه.

مراقب افکار و رفتارمون باشیم که سرنوشتمونو میسازه ، گاهی رفتارمون ظلمی علیه عزیزانمون است که از گناهان بزرگ محسوب میشه و پسندیده نیست.